Aan de haak
Gezellige jongen die T., denken mensen die mij voor het eerst zien. Weten zij veel dat er achter dat olijke frontje (momenteel met baard en wilde haren) een nogal massieve huismus zit. Zo’n 100 kilo oerdegelijke kneuterigheid, schoon aan de haak. Guus, mijn zoon kat weet er alles van. De hele dag maakt dat malle baasje maar foto’s om het gezinsgeluk te converteren tot iets portables. Met de woorden van Oos: God, bedankt dat we bestaan.









29 november 2009 om 20:35
Mmm… Waarom aten wij niet bij jullie? Ziet er goed uit. Ik zeg dat we sowieso vrijdag gaan afspreken dat we een keertje langskomen.
30 november 2009 om 17:15
Ik hoop toch niet dat Guus in de pan zit?!
30 november 2009 om 17:32
ik zie dat je al uitgebreid aan het “proefkoken” bent om ons een keer cullinair te verrassen. Tsja…ik weet het…onze cullinaire verrassing is lastig te evenaren…;-)
1 december 2009 om 09:50
Wij hopen gauw eens bij jullie langs te komen!