Dag 3 zonder Wuutsj. Om het nog prille gemis de kop in te drukken, werd er stevig geklust. Inbouwspots voor buiten en een kekke koof binnen. Halverwege de ochtend verschijnt kater Guus August in de tuin. Hij strompelt en maakt een nogal hopeloze indruk. Mijn vaderhart breekt. Niet veel later laat ik ‘m achter bij de dierenarts. Hij is aangereden, ziet ze. Voorzichtig pols ik wat de verwachting is.
“Tja, we gaan even kijken, een of twee foto’s maken, en dan bellen we u.”
“En opereren?”
“Eventueel.”
“En anders?”
“Nou, als het complex is, en dan moet u naar de orthopeed in Utrecht.”
“Goh.”

Lang verhaal kort: Guus heeft gewonnen van de auto. Gekneusd, maar niet gebroken. De dierenarts showt de foto’s en knoopt een gesprekje aan over een kattenverzekering. Hij verklapt dat met name zo’n orthopeed hele dure rekeningen stuurt. Duizend tot vijftienhonderd euro. Pfff. En dat om een kat van 35 euro op te lappen. Natuurlijk, een kattenleven is niet in geld uit te drukken. 60 zakken brokjes dan.

Vrede op aarde – en voor iedereen een rollade. Met de kerstdagen in het vooruitzicht bereid ik me voor op een stief aantal uurtjes in de keuken. Eerste kerstdag doen we het dessert. Tweede kerstdag het vlees en derde kerstdag ook. Met een keukentafel vol kookboeken tot gevolg. Kerstnacht en kerstochtend moet er worden gezongen, dus het toetje van eerste kerstdag neemt Wuutjs voor haar rekening. Ik het gebraad van de dagen erna. Nu twijfel ik nog tussen hele kip (bio met een citroen erin, honing en tijm), runderribstuk (mosterd, rosemarijn, tijm, knof, enz), varkensbraadstuk (peper, zout, abrikozenaioli) en eend met appel en stroop. Konijn kan ook. Kwam daaromtrent net een heerlijk recept tegen met linzen en honing. Maar als het aan de kat lag, werd het lam, zo ontdekte ik net tijdens het koken. Het snijafval ging erin als koek. Of als de handtas van Wuutsj, want die lust ‘ie ook. Net als kamerplanten, rozijnen en vloerkleden. Als ik derde kerstdag tijd over heb, serveer ik Guus een puree van hoogpolig tapijt, gegarneerd met een stuk krant en een usb-stick toe.

De kat is een feit. Sinds vrijdag zijn we een zorgtaak rijker. Nee, sinds vrijdag hebben Wuutsj en ik een zorgtaak. Vandaag was Guus August voor het eerst alleen thuis. Uit pure bezorgdheid ben ik al om 2 uur van kantoor weggesneakt en heb ik de laatste paar uur thuis gewerkt. Bij thuiskomst bleek ons katertje pret te hebben voor tien in de voor hem opgeofferde waskamer. Snel Wuutsj een mailtje gestuurd: hij doet het nog! Thuiswerken met een kat op schoot gaat trouwens prima.

Vanavond hebben Wuutsj en ik kennisgemaakt met Guus August, onze kater to be. De poes van Klok – ene Tijgetje – kreeg plots een nestje. Ik zag mijn kans schoon. En na drie weken campagnevoeren, is ook Wuutsj enthousiast. Nou ja, ze is niet meer tegen. En ze vindt ‘m behoorlijk lief.

Maar dan is er ook nog tragisch kattennieuws, want de moeder van Guus August is vorige week helaas aangereden en zelfs dood. Het ongeluk gebeurde vlak bij huis. Klok wist te vertellen dat het dier nog warm was toen de dierenambulancebroeder het aan de deur bezorgde. “Nou daar kan menig pizzakoerier nog een puntje aan zuigen”, antwoordde ik weinig pastoraal. Klok kon er wel om lachen.

Lang verhaal kort: we krijgen een kater. Guus August (roepnaam Guus) trekt over 2 a 3 weken bij ons in. Hopelijk wordt-ie dik en lui.