Vrede op aarde – en voor iedereen een rollade. Met de kerstdagen in het vooruitzicht bereid ik me voor op een stief aantal uurtjes in de keuken. Eerste kerstdag doen we het dessert. Tweede kerstdag het vlees en derde kerstdag ook. Met een keukentafel vol kookboeken tot gevolg. Kerstnacht en kerstochtend moet er worden gezongen, dus het toetje van eerste kerstdag neemt Wuutjs voor haar rekening. Ik het gebraad van de dagen erna. Nu twijfel ik nog tussen hele kip (bio met een citroen erin, honing en tijm), runderribstuk (mosterd, rosemarijn, tijm, knof, enz), varkensbraadstuk (peper, zout, abrikozenaioli) en eend met appel en stroop. Konijn kan ook. Kwam daaromtrent net een heerlijk recept tegen met linzen en honing. Maar als het aan de kat lag, werd het lam, zo ontdekte ik net tijdens het koken. Het snijafval ging erin als koek. Of als de handtas van Wuutsj, want die lust ‘ie ook. Net als kamerplanten, rozijnen en vloerkleden. Als ik derde kerstdag tijd over heb, serveer ik Guus een puree van hoogpolig tapijt, gegarneerd met een stuk krant en een usb-stick toe.

Eerst even iets opbiechten. Op zondagmiddag luisteren Wuutsj en ik het liefst naar 100%NL, het nederpopradiostation met veel Guus, Nick & Simon, Jan, Acda en die ander, Xander en Wolter. Lekker niet zo complexe muziek met zo min mogelijk inhoud. Allemaal mogelijk gemaakt door het Koenen Rijmwoordenboek. Een beetje verdriet, wat Spaanse gitaartjes en lots of love, doorspekt met de kromste gezegdes en spreekwoorden. Wolter Kroes bijvoorbeeld, zingt bij wijze van refrein:
Weet waar je moet zijn,
Als de zon voor jou niet schijnt
Als het gras toch niet echt groener is,
dan het altijd lijkt.

Ademloos kan ik die zin terugluisteren. Een echte onzin. Maar leuk – vooral omdat-ie zo lekker empathisch wordt ingezongen. Wolter zou het heel goed doen als pastoraal ouderling. “Ja, mevrouw. Dat is dan dus effe niet de gebruikelijke zon die achter de wolken altijd lijkt te schijnen … terwijl u daar juist zoveel naar uitziet, als het ware.”

Spreekwoorden per ongeluk juist gebruiken kan trouwens ook heel leuk zijn. Zoals in het spotje van Old Amsterdam. Ineens zingt de reclamestem: “… je kunt er langs de grachten lopen, dat zou je eigenlijk ook een moeten en doen. Je bent er vogelvrij….” Jaja, gevaarlijke stad, Amsterdam. Was je er vroeger nog zo vrij als een vogel, inmiddels ben je er je leven niet meer zeker.
Ach, ik moet natuurlijk niet op alle slakken windeieren leggen. Uiteindelijk komt de aap altijd net zo hard terug. Een waarheid als een huis. Nee, een koeienwaarheid natuurlijk. Wist ik wel.

Gisteren was ik op Opwekking, het festival voor de Geest. ‘s Avonds mocht ik er optreden met de Praise Event Band. En dat was een fantastisch feest. Met ruim 3000 man zongen we onze kelen schor. Natuurlijk was het er stikheet, maar tjongejonge, wat een gave dienst.

Tijdens opwekking wordt er ook altijd een nieuwe serie liederen gepresenteerd. Dit jaar de nummers 683 t/m 698. En er lijkt geen einde aan te komen. Bij ons in de kerk is dat overigens niet anders. Zo zongen wij vanmorgen psalm 1391814 en gezang 454134. Kijk, dat getuigt nog eens van een lange kerkhistorie.

O, nog even dit. Je moet niet denken dat je straks, in je nieuwe lichaam op de nieuwe aarde, na je opstanding uit de dood, ineens door deuren en muren heen kan lopen. Jezus kon dat wel, toen Hij na Pasen ineens aan de discipelen verscheen, maar wij dus niet. Onze dominee stelt het zich zo voor: in het begin zul je daar waarschijnlijk veel mensen tegenkomen met een blauwe neus of een pleister op de kin. “Wat heb jij gedaan?” “Ja, ik dacht: nu kan ik door muren en deuren lopen, net als Jezus.” Nou, niet dus. Trouwens, de dominee sluit ook niet uit dat Jezus hulp heeft gehad van een aantal doe-het-zelf-engelen die “handig zijn met sloten en deuren”.

Kerstavond. Na m’n werk meteen met de trein naar Apeldoorn om daar te zingen in een kerk. Kerstavondzang met traditionals in een nieuwe jas. Stillenachtjazz, een degelijk o kom o kom Immanuel en een fris Ere zij God. Daarna snel in de auto en hup naar de eigen kerk in Ede. Want daar speelde mijn jeugdband in de jeugdkerstnachtdienst en dat beloofde wat. Ik heb de laatste vier nummers meegepikt. Het was feestelijk en  klonk goed.

Halverwege een van de coupletten diende de versregel “…en als vissen morgen leven, zijn liefde mensen raakt” zich via de beamer aan. En die klopte net niet.  Het had natuurlijk “…en, als frisse morgenregen, zijn liefde mensen raakt” moeten zijn. Ik heb er  heel oneerbiedig hard om gelachen.

Nu zit ik met een kaasje en een glas wijn op de bank. Het kerstevangelie volgens Herman Finkers is op tv: Kroamschud’n in de Mariaparochie. En de filmpjes van de toegift van de jeugdband zijn inmiddels geüpload. Gezegende kerst!

Filmpje 1

Filmpje 2