Slaapcyclus van likmevestje
17 april 2009Morgen lekker op tijd naar het werk, dacht ik gisteren. Maar ik had beter moeten weten. Want steeds als ik voornemens ben ‘s morgens op tijd op te staan, volgt er een draak van een nacht. Zo een waarin ik elk uur wakker schrik in de veronderstelling dat ik me verslapen heb. Gedesillusioneerd dommel ik dan weer in. Om me vervolgens, wanneer de wekker wel gaat, volkomen versuft en teleurgesteld in mijn nachtrust naar de wastafel te slepen voor een kille plons water. Die plons betekent weliswaar het einde van een slaapcyclus van likmevestje, maar luidt tegelijk ook een hele lange dag in. Tien tegen één dat ik vanmiddag om drie uur zit te gapen achter mijn laptop. Hm. Terwijl ik dit tik, verzet ik me hevig tegen een geeuw en heb ik me al twee keer weldadig uitgerekt. Dus als je me zoekt, ben ik koffie halen.